تفاوت بین شیرهای پروانه ای و شیرهای دروازه ای

عموماً عملکرد آب‌بندی ضعیف‌تری را نشان می‌دهند، به ویژه در فشار بالا، دمای بالا، یا در کاربردهایی که نیاز به آب‌بندی بسیار محکم دارند، جایی که ممکن است نشتی جزئی رخ دهد. با این حال، پیشرفت‌های تکنولوژیکی قابلیت‌های آب‌بندی برخی از شیرهای پروانه‌ای با عملکرد بالا را به‌طور قابل‌توجهی بهبود بخشیده است.

هنگامی که به طور کامل باز است، دیسک کمترین انسداد را برای جریان سیال ایجاد می کند، اگرچه مقداری مقاومت باقی می ماند که منجر به کاهش فشار جزئی می شود.

قابلیت تنظیم خوبی را ارائه می دهد. جریان را می توان با تنظیم زاویه چرخش دیسک پروانه ای دقیقاً کنترل کرد و آن را برای کاربردهایی که نیاز به تنظیم جریان دارند مناسب می کند.

معمولاً برای کاربردهای متوسط-فشار کم و متوسط-در دمای پایین، معمولاً با فشارهای اسمی بیش از 2.5 مگا پاسکال و دمای کاری بین -20 درجه تا 200 درجه مناسب است. با این حال، دریچه‌های پروانه‌ای با طراحی خاص نیز می‌توانند در محیط‌های فشار{7} و دمای بالا استفاده شوند.

عملکرد آب بندی عالی را ارائه می دهد، به طور موثر از جریان متوسط ​​در هنگام بسته شدن کامل جلوگیری می کند. آنها برای کاربردهایی که نیاز به استانداردهای آب بندی دقیق دارند مناسب هستند.

هنگامی که به طور کامل باز می شود، صفحه دروازه به طور کامل از مسیر جریان خارج می شود و اجازه عبور سیال بدون مانع با مقاومت کم و حداقل افت فشار را می دهد.

به طور کلی برای تنظیم جریان استفاده نمی شود. در درجه اول برای خاموش کردن یا اتصال رسانه استفاده می شود. در صورت استفاده در حالت نیمه باز، صفحه دروازه در معرض فرسایش و سایش سیال قرار می گیرد که می تواند عمر مفید شیر و عملکرد آب بندی را تحت تاثیر قرار دهد.

شیرهای دروازه ای که قادر به تحمل فشارها و دماهای بالاتر هستند، محدوده فشار نامی گسترده ای از فشار کم تا بالا (مثلاً 0.1MPa - 32MPa) و محدوده دمای عملیاتی وسیع از -200 درجه تا 600 درجه را ارائه می دهند.