لوله چدن خاکستری

به عنوان یک عنصر ماتریس، تقریباً 90٪ تا 95٪، اساس استحکام لوله را تشکیل می دهد.

محتوای تقریباً 2.5٪ تا 4.0٪، این عنصر کلیدی است که عملکرد چدن را تعیین می کند. کربن عمدتاً به‌جای ترکیب شدن با آهن و تشکیل کاربید آهن، به‌عنوان گرافیت پولکی رسوب می‌کند، از این رو «چدن خاکستری» نامیده می‌شود.

محتوای تقریباً 1.0٪ ~ 3.0٪، این یک عنصر گرافیتی است که باعث رسوب کربن به شکل گرافیت می شود، سیالیت ریخته گری را بهبود می بخشد و مقاومت به خوردگی لوله را افزایش می دهد.

محتوای تقریباً 0.5٪ تا 1.4٪، دانه ها را تصفیه می کند و ماتریکس آهن را تقویت می کند. مقادیر مناسب منگنز می تواند استحکام و سختی لوله را بهبود بخشد.

اینها ناخالصی های مضر هستند و محتوای آنها باید به شدت کنترل شود. گوگرد سیالیت ریخته گری را کاهش می دهد و شکنندگی را تشدید می کند. در حالی که فسفر می تواند سیالیت را بهبود بخشد، مقادیر بیش از حد می تواند منجر به افزایش شکنندگی لوله در دمای پایین شود. به طور کلی، محتوای گوگرد کمتر یا مساوی 0.15٪ و محتوای فسفر کمتر یا مساوی 0.3٪ مورد نیاز است.