فرآیند ضد خوردگی {0}روی پاشش روی برای لوله‌های چدن داکتیل

کل اصل حفاظت متکی بر اختلاف پتانسیل الکتروشیمیایی است. روی دارای پتانسیل الکتریکی کمتری در مقایسه با آهن است، در حالی که اکسیژن دارای ارزش پتانسیل بالاتری است. چنین تفاوت هایی روی را قادر می سازد تا ترجیحاً یک واکنش سلولی گالوانیکی را تشکیل دهد. به این ترتیب لایه روی ابتدا خود را مصرف می کند و دیواره لوله چدن داکتیل را از آسیب خوردگی محافظت می کند.

در طول تدفین طولانی‌مدت زیرزمینی، لایه بیرونی روی به تدریج با خاک و آب واکنش نشان می‌دهد. محصولات خورده شده به صورت نمک های نامحلول روی وجود دارند که محکم به قسمت بیرونی لوله می چسبند. این رسوبات یک لایه محافظ متراکم، پیوسته و غیرقابل نفوذ ایجاد می کنند که از تماس رسانه های خورنده خارجی با بستر لوله جلوگیری می کند.

یکی دیگر از مزیت های کلیدی این است که{0}}خود ترمیم شونده روی فلزی است. هنگامی که خراش های موضعی یا آسیب پوشش رخ می دهد، مواد روی اطراف به سرعت تحت واکنش گالوانیکی یونیزه می شوند. این یون‌های روی از طریق منافذ ریز روی پوشش سطح مهاجرت می‌کنند و نواحی آسیب‌دیده را می‌پوشانند و در نهایت لایه‌های محافظ نامحلول پایدار جدیدی را برای بازیابی یکپارچگی پوشش تشکیل می‌دهند.